Birçok Canon kullanıcısı için 200 ve 300mm odak uzaklıkları yetersiz gelmeye başladığında, gözler genellikle ilk olarak Canon EF 100-400mm L serisine çevrilir. Ancak bu lensin yüksek fiyat etiketi, fotoğrafçıları daha bütçe dostu alternatifler aramaya yönlendirebilir. Üçüncü parti üreticilerin modern süper tele zum modelleri de günümüzde pek ucuz sayılmaz; üstelik bu lenslerin sunduğu f/6.3 gibi görece dar diyafram değerleri kullanıcıda soru işaretleri yaratabilir. İşte tam da bu noktada, hem bütçeyi zorlamayacak hem de beklentileri karşılayacak bir çözüm olarak analog film dönemi lensleri devreye giriyor. Tamron 200-400mm f/5.6 LD IF, uygun fiyatı ve sunduğu teknik özelliklerle bu arayış için iyi alternatiflerden biri olarak öne çıkıyor.
Tamron AF 200-400mm f/5.6 LD IF 1994 ile 1999 yılları arasında üretilmiş, lensin Canon için hazırlanmış modeli Tamron'un resmi kayıtlarında 75DE olarak kayıtlı. Ancak lens 2000 yılında güncellenmiş ve 2003 yılına kadar 175D modeli olarak üretimine devam edilmiş. 175D'nin optik performans olarak biraz daha iyi olduğu söylense de aslında optik tasarım olarak aralarında hiçbir fark bulunmamakta, bilinen tek fark 175D'de tripod ayağının çıkarılabilir olması.
Lensin Teknik Özellikleri:
- Optik Yapısı: 11 grupta 13 element
- Odak Aralığı: 200mm-400mm arası
- Netleme Motoru: Klasik dişli tip
- Zum Ayarı: Push/Pull tasarım
- En Düşük Diyafram: f/32
- Maksimum Büyütme Oranı: 400mm'de 0,16x
- En Yakın Odaklama Mesafesi: 2,5m
- Diyafram Bıçak Sayısı: 9
- Filtre Çapı: 77mm
- Fiziksel Ölçüler: 85,4mm çap - 170mm uzunluk (200mm'de)
- Ağırlık: 1.227gr
Gövde Yapısı ve Ergonomi:
Lens, push-pull tasarımlı olması nedeniyle taşıma yönünden baktığınızda oldukça portatif sayılır. Gövde yapısı çoğunlukla metal olduğundan sağlamlık yönünden tek birşey söylenebilir; "tank gibi". Mevcut ağırlığıyla hem ele tam oturan bir yapısı var ve hem de FF bir gövdeyle son derece dengeli bir kullanım sunuyor.
Zum esnasında dıştaki kısım, iç kısım üzerinde tam ayarında kayıyor, çok hafif zorlamanız gerekiyor bu sayede "zoom creep" gibi bir sorun söz konusu değil. Lenste Push/Pull tasarımlı bir zum sistemi kullanıldığı için maalesef zum esnasında lens içine toz girme olasılığı yüksek, Tamron bunu engellemek için üstteki metal kısmın alttaki üzerinde kaydığı kısmın ağzına minik fırça/püskül şeridi yerleştirimiş, lens her zum yapıldığında aynı zamanda alttaki gövdeyi de silmekte. Yine de bendeki lensin içine yıllarca kullanımdan sonra baya bir toz kaçmış ancak çekimleri etkileyen bir durum söz konusu değildi.
Lensin bir olumlu yanı da üzerinde kendi tripod bağlantı halkasının bulunması.
Optik Tasarım:
Lenste 2 adet LD (düşük ışık dağılımlı) optik bulunmakta, bunun dışında standart optik elementller kullanılmış:
Optik Performans:
Lensin MTF tablosunda gösterilen değerler pek de içaçıcı değil. Öte yandan sonuçların en açık diyafram değerlerine ait olduğunu da belirtelim:
Test çekimlerinde lensin genel optik performansı yeterli düzeyde denilebilir. Hem keskinlik hem de köşe kararması (vignetting) bakımından düşündüğümüzde bir stop kısınca asıl performansına ulaşıyor. Renkler ve kontrast genel olarak ortalamanın (ya da daha genel bir tabirle kit lens performansının) üzerinde bir seviyede. Bunların dışında maalesef filmli dönemlerden kalma eski bir model olduğu için herhangi bir titreşim önleyici sistem barındırmıyor. Canon EOS 5D II ile 400mm'de yapılan test çekimlerinin merkezden alınan kısımları şu şekilde:
Test çekimlerinde köşeleri gösteren kısımlar ise şu şekilde:
Görüldüğü üzere köşelerde renk sapmaları farkedilebilir düzeyde. Hatta bu sapmalara daha detaylı bakmamız gerekirse:
"Flare" ve "ghosting" etkileri dijital bir gövdede biraz yüksek sayılır, özellikle ters ışıkta çeşitli renklerde yansımalar fotoğrafta olumsuz efektlere yolaçabiliyor. Bu tür durumlarda lensle birlikte gelen parasoleyi kullanmakta fayda var.
Sahip olduğu 9 diyafram bıçağı sayesinde diyaframı kıstığınızda bile bokeh halkaları dairesel kalmaya devam ediyor. FF bir gövdede 200mm'de yeterince keskin, 400mm'de en açık diyaframda merkezde olsun köşelerde olsun pek keskin değil ancak bir iki stop kısınca (idare edecek seviyede) keskin bir hale geldiğini söyleyebilirim. Sadece köşelerde CA etkisi devam ediyor.
Netleme Performansı:
Filmli dönem teknolojisini barındıran AF motoru, günümüz standartlarına göre biraz gürültülü ve nispeten yavaş kalıyor. Ancak Tamron, bu durumu aşmak için akıllıca bir mühendislik yöntemi kullanmış: Netleme sırasında hareket eden optik elemanların katettiği mesafe oldukça kısa tutulmuş. Böylece motorun yavaşlığı, kısa fiziksel mesafe ile dengelenerek yeterli bir netleme hızı elde edilmiş.
Lensteki IF (dahili netleme) sistemi sayesinde, netleme esnasında ön optikler dışarı uzamıyor ve lensin boyutu sabit kalıyor. Elle netleme esnasında ise; manuel netleme halkası lensin en ön kısmında yer aldığı için özellikle 400mm odak uzaklığında manuel odaklama yapmak biraz zahmetli olabiliyor. Ayrıca otomatik netleme (AF) sırasında bu halka da fiziksel olarak döndüğünden, çekim esnasında bu bölgeye temas etmemekte fayda var.
Örnek Fotoğraflar:
Aşağıda bulunan örnek fotoğraflar RAW olarak çekilmiş olup DxO PhotoLab uygulamasında tamamen otomatik ayarlarla işlenerek jpeg'e çevrilmiştir:
Özet Olarak:
Eğer sahip olduğunuz ekipman size yeterli odak uzaklığını sağlamıyorsa ve 400mm'ye kadar uzanan uygun fiyatlı bir tele zum lens arıyorsanız Tamron AF 200-400mm F/5.6 iyi bir seçenek sayılır. Elbette optik performansı bir L serisi tele lensle aynı sınıfta diyemeyiz ancak kesinlikle amatör kullanıcıların beklentisini karşılayacak düzeyde (ornito hariç).
- Asıl performansın beklendiği 400mm'de çok keskin değil - İçine toz kaçmasına müsait Push/Pull tasarımlı gövde - Yavaş ve isabet yüzdesi yüksek olmayan bir AF sistemi - IS tarzı bir sisteminin olmaması
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder